På same måte som ein kan bli ståande foran eit bilete og berre beundre det i lang tid, eller at ein kan liggje i sofaen og berre nyte ein vakker song, kan ein både nyte bøker i fulle andedrag og få ei tilsvarande emosonell kjensle i seg etter ei bok. Det gjeld i alle fall meg.

Personleg er musikk og litteratur større kunst for meg enn dei fleste bilete, men ingen ville av den grunn påstått at maleri ikkje er kunst. Får du ikkje noko ut av å lese, men elskar å gå på utstillingar, er det jo berre din individuelle kunstsmak det går på.

Kunst som gjer noko med deg som menneske, er det eg vil kalle god kunst. Eg vil seie at kunst som greier det, har oppnådd målet sitt. Litt upresist kan ein jo definera kunst som noko ein person har laga med det formål å vekke kjensler hos nokon, og som i tillegg greier det. Kanskje. Berre eit forslag frå mi side. Då får du på ein måte med det at du kanskje ikkje kan kalla Gud og kvarmann kunstnar, men du treng likevel ikkje å vere godkjend av ei forening av betrevitarar, for å seie det sånn.

Det å vekke kjensler hos menneske, er like vanskeleg å få til med ord som med biledlege uttrykk eller med lyd. Det er ein annan prosess, men resultatet har jo som mål å oppnå det same vil eg tru. Det er ein særs ulik prosess å mala eit bilete og å laga ein skulptur òg, men ingen vil påstå at det eine kvalifiserar til kunst og det andre ikkje.

Å seie at litteratur og musikk ikkje kan vere kunst er noko stort tull! Eg har grått av bøker og av songar, eg har liggi i senga mi og vore utelukkande lykkeleg ei stund av ein song eller etter å ha lesi ei bok. Kunst nok for meg.

Jeg er mer pragmatisk, skriver man godt og publiserer eller jobber mot publikasjon så mener jeg man kan kalle seg forfatter. Så få man heller spesifisere etterpå. Jeg synes forresten at en god fagbokforfatter er verdt mye heder og ære og det er på ingen måte noen rettfremjobb selv om det er en annen prosess og fokus enn når en skrive skjønnlitteratur.

Jeg ser paraeller til en rift som i kunsverdenen går mellom brukskunst og kunst. Der ugleseer gjerne kunstnere de som lager ting som kan brukes og mener at det er “mindreverdig”. Det kreves mye mer av brukskunsneres kunstneriske nivå enn av en bildekunstner for å bli aksepter som kunstner. Her ligger forskjellen mye i hvilken utdanning du har.

Jeg vil jo hevde at tekstilkunstnere og keramikere kan lage like stor kunst som en bildekunstner. Men det ene er kunst og det andre er brukskunst, den ene er en kunstner, den andre er en kjeramiker…

Kall deg hva du vil virrvarr, men skriv mer!!

moseplassen’s last blog post..solnedgang

“Forfatter” er et stort og skummelt ord, hvorfor finnes det ingen mellomting? Samtidig kan jo en journalist kalle seg nettopp det etter bare en dag på jobben. Men da har han eller hun også en lang og perfekt utdanning, og sikkert massevis av beviser på det også. Det er noe annet med forfattere og kunstnere..

Skriver du bøker er du forfatter. Kunstner er et mye større begrep, du kan jo være både maler og skulptør for å kalle deg det.

Jannekake’s last blog post..Jeg trenger en setning!

Så til den faktiske kommentaren min.
I henhold til Norsk Faglitterær Forfatter og Oversetterforening sine retningslinjer, så er du forfatter etter at du får gitt ut boka. http://www.nffo.no/om_nff3.htm
Det er på mange måter det jeg vil definere som ditt forbund. Så forfatter in making, kan vi jo kanskje kalle deg. Men jeg ser fram til dagen boka kommer.

Arnfinn Storsveen’s last blog post..- Hjelpearbeider sier du?

Tor’s last blog post..Jubileum!

Så der fikk vi lang nese over flirene våre!

Føler du deg som forfatter, er du det. Om du blir en anerkjent sådan avhenger av om du blir godtatt av forfatterforeningen – eller av markedet. Eller begge deler. Jeg tipper begge deler, for deg.

Muligens skal man ikke ta det så høytidelig?

Tomas’s last blog post..En unik konversasjon

Ein lærebokforfattar blir ikkje mindre forfattar av at den aldri gav ut meir enn bind 1 og 2 av KRL for 4 til 7 klasse.

Det er flust av døme på folk som gjev ut ei bok i ny og ne, sel eit par bilete i året eller syng i ein opera anna kvart år. Som aldri mottek prisar og som ikkje får/vil bli medlem av “offentlig anerkjent kunstnerorganisasjon”.
Kva skal ein kalla desse om ikkje forfattarar, kunstnarar og musikarar?

Til trass for manglande utdanning er Christina Aguilera pensum i Musikkhistorie på Muikk på vgs, til trass for manglande anerkjenning av forfattarforeiningar er Margit Sandemo pensum i norsk på ungdomskulen og Picasso har med tida blitt anerkjend som ein av tidenes største målarar.

Beklagar om de synes eg er usakleg, men å kreva at folk skal måtte leve på sveltegrensa (for det er jo det som er realiteten for dei fleste om ein skal vera fulltiidsforfattar/kunstnar/musikar) og sleike forfattarforeininga (eller liknande) oppetter ryggen for å få bruka ein yrkestittel er berre dumt.

Engeline’s last blog post..jeg vil helst likne meg